อัลมิตรา
..๏ เคล้าความฝันอันกระจ่างสว่างไสว
จากจิตใจรื่นรมย์ผสมผสาน
หลากวิธีที่ตระหนักวิจักขณ์วิจารณ์
บังเกิดกานท์เสริมศัพท์ประดับประดา
สวมวิญญาณพรานไพรไล่ล่าฝัน
เข้าเขตขัณฑ์พฤกษ์ไพรไต่ภูผา
พกลายแทงจินตนาการอันโสภา
เพื่อเสาะหาขุมทรัพย์เมืองลับแล
ยามราตรีมีดาวสกาวพร่าง
แสงส่องทางจรัสศรีมีดวงแข
ไร้เดือนดาวคืนใดใช่ตัวแปร
ความพ่ายแพ้ใช่อุปสรรคปักแทงใจ
ออกเดินทางสร้างสรรค์ประพันธ์พจน์
แม้นกำหนดกฎเกณฑ์เช่นเขาใหญ่
จักก้าวข้ามมุ่งมั่นไปทันใด
ด้วยหัวใจเสรีมิรีรอ
ลบอ่อนแอแพ้พ่ายหายหมดสิ้น
นอนกลางดินกินกลางทรายหายย่อท้อ
สัมภาระคือฝันเท่านั้นพอ
ไม่อ่อนข้อต่อชะตาขอท้าทาย
แม้นไร้ดาว
1682
17
0
หน้าส่วนตัว
