ตฤณ
เธอเคยเป็นคนที่เข้าใจในตัวฉัน
รักที่ให้กันก็คงมั่นไม่ไปไหน
เธอเคยเป็นคนดีที่คอยห่วงใย
เป็นอะไรที่มากกว่าหัวใจที่ให้กัน
ถูกแล้ว..ตัวเธอไม่เคยเปลี่ยน
กลับเป็นตัวฉันซะอีกที่แปรผัน
ใช่..ฉันเองที่ผิดและไม่ดีในวันนั้น
ทำให้ตัวเธอต้องการไปจากกัน..ไปจากหัวใจ
ฉันเองที่วุ่นวาย เรื่องมาก
จุ้นจ้าน ตามตลอดไม่ว่าเธอจะไปไหน
คอยเอาใจใส่ ดูแล สารพัดจะห่วงใย
สิ่งที่ได้รับกลับคือความรำคาญใจ รำคาญกัน
ไม่เคยรู้เลย...
เพราะถ้าเพียงเธอไม่เอ่ยถ้อยคำในวันนั้น
ฉันจะไม่คิดเลยว่าเธอคนที่เคยเข้าใจกัน
...เขาน่ะเหรอก็แค่คนน่ารำคาญไปวัน วัน ไม่มีอะไร...
จะไม่เสียใจมากมายขนาดนี้
ถ้ามันเป็นเพียงคำที่เธ