หน้าส่วนตัว
รักเมื่อพบ แล้วต้องพราก จากกันไกล
ทั้งหัวใจ นั้นยังรัก ยิ่งหนักหนา
และด่ำดื่ม ปลื้มซึ้ง ตรึงอุรา
มินำพา หรือหวั่นไหว รักใครเลย
ความผูกพัน เธอฉัน มั่นคงแน่น
เปรียบดังแผ่น หินผา คราเปิดเผย
แม้ฟ้าดิน สิ้นสลาย ไม่เหมือนเคย
ยังคิดเชย ชมชิด สนิทนวล
หากต้องตาย จากไป ใจมิสิ้น
คงถวิล แต่คนงาม ทรามสงวน
รักเธอจริง ยิ่งกว่าใคร ไม่เรรวน
ยากจะปรวน เปลี่ยนแปร อย่างแน่นอน.
21 พฤศจิกายน 2549
เบรฟ
1140
37
0
