ความรักของฉัน...ฉันจะยึดหมั้น ไม่หวั่นแม้ว่าวันเวลาจะนานสักเพียงไหน แค่ปีสองปีที่ผ่านไป ยังงัยฉันก็รักเธอไม่น้อยลงกว่าเดิม ลืมเถอะนะคนเก่าของเธอคนนั้น ลืมเถอะความฝันครั้งก่อน ลืมเถอะมันก็เป็นเพียงละคร ที่เพิ่งจะจบตอนแรกไปเท่านั้นเอง ไม่โกรธเธอหรอกที่ยังไม่ลืม ไม่โกรธที่ยืมฉันเป็นที่พักผ่อน นอนเถอะนะที่รักจงนอน แล้วตื่นขึ้นมารักกับฉันตอนที่สองก็ยังทัน