อัลมิตรา
กาพย์ฉบับ ๑๖
๏ เอนโอนต้นอ่อนผ่อนปรน...ชื่นชมลมฝน
จำนนจนไหวใบปลิว
เสียดสีเป็นแนวแถวทิว.........บ้างแยกแผกพลิ้ว
สูงลิ่วต่างลู่ตามลม
บังเกิดสำเนียงเสียงผสม......กังวานนานนม
โยกย้ายเยี่ยงกลมเกลียวกัน
ยามลมกรรโชกโกรกพลัน......สั่นระริกพลิกผัน
บ้างสั่นสะท้านไหวใบบาง ฯ
๏ ดุจนาฏกรรมดุริยางค์..........แห่งน้องนวลนาง
เอวบางร่างน้อยคอยระบำ
พลิ้วไหวบรรเทิงเริงรำ...........ยามลมลำนำ
เลิศล้ำลีลาท่าที
หวีดหวิวหวานแว่วสุนทรี......เสมือนหนึ่งซึ่งกวี-
ผู้มีจินตนาการเกิน
ร่ายเรียงรจนาพาเพลิน.........โอบเอื้อเชื้อเชิญ
จำเริญชมทุ่งจรุงใจ ฯ
๏ เห็นอ้อปอปลงหญ้าไทร....แน่นขนัดก
2600
24
0
หน้าส่วนตัว
