ละอองน้ำ
เสียงคนคุ้นเคยมีมาตามสาย
บอกว่าไม่อาจรักกันได้แล้ว...นับจากนี้
เสียงยังคงคุ้นเหมือนเดิมทุกที
แต่ประโยคแบบนี้....นึกถึงอีกกี่ที...ก็ไม่คุ้นเลย
ทำไมถึงทำให้เป็นเรื่องง่ายได้อย่างนั้น
ง่ายและสั้น แต่กินใจไปหลายวันนับแต่ครั้งนั้นที่เธอเฉลย
ก็ได้ หากคนที่เคยบอกว่ารักมากมาย วันนี้...ไม่เหมือนเคย
แค่ขออีกครั้งให้เธอเอ่ย แต่ขอฉันได้เห็นความเมินเฉยในสายตา
กล้าหรือเปล่า ที่จะสบตากับฉัน
บอกว่าไม่รักกัน ในวันสุดท้ายที่จะได้เห็นหน้า
หากใจเธอยังสั่น แววตาเธอยังไหวหวั่นที่จะบอกลา
เข้าใจเถิดว่า เธอแค่หวั่นไหวไปบางครา ต้องการให้ฉันช่วยยืนยันว่า...เรายังเหมือนเดิม