เมจิคเชี่ยน
ขอบคุณค่ะทุกทีที่พบหน้า
ส่งแววตาออดอ้อนให้อ่อนไหว
คอยจับมือเกาะกุมชุ่มหัวใจ
เคียงชิดใกล้หายหนาวคราวเธอมา
อย่าขัดเขินเอียงอายส่ายหน้าหนี
เพราะฉันนี้ใจป่วยช่วยรักษา
โรคขี้เหงาว้าเหว่น่าเวทนา
เธอไม่มาห่อเหี่ยวไร้เรี่ยวแรง
อยากให้เธอช่วยคิดวินิจฉัย
ถึงหัวใจหดหู่ดูเหี่ยวแห้ง
ยามมิพบสบหน้าเธอเริ่มแสดง
มันเปลี่ยนแปลงสั่นหนาวและร้าวรอน
ขาดความอบอุ่นหัวใจใช่ไหมนี่
เป็นอย่างนี้ดั่งจิตถูกพิษอ่อน
ไหลซึมซับทั่วกายหมายบั่นทอน
เกิดโรคซ้อนแทรกแทรงหมดแรงใจ
หากมิหายทำไงโปรดใคร่บอก
หรือทางออกเพิ่มรักให้หนักไว้
ต้องเคียงคู่คลอเคล้าอีกเท่าไป
ยามเมื่อได้ประสบพบเจอกัน
นะเธอนะ~ช่วยชิดอีก