เริ่มเรียนรู้ดูแลสิ่งแปรเปลี่ยน ที่หมุนเวียนในวันอันผ่านล่วง มิอาจหยุดฉุดรั้งสิ่งทั้งปวง แม้จะห่วงสุดใจได้แค่มอง มองดูความเปลี่ยนแปลงแสดงผล จากเหตุต้นที่ทำตามสนอง ไม่ว่าสุขทุกข์เกิดกำเนิดตรอง จำใจต้องยอมรับปรับปรุงตน มิอาจทำทุกอย่างดังใจคิด ด้วยยังติดเงื่อนไขให้สับสน มิถึงคราจะคิดจิตวกวน เตือนกมลอย่างไรห้ามไม่ฟัง จึงต้องปรับรับผลจากต้นเหตุ แยกประเภทไตร่ตองมองย้อนหลัง พอจะเห็นเป็นมาแม้ระวัง มิอาจรั้งฉุดไว้ในเวลา ...................... บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก ๕ ตุลาคม ๒๕๕๐
1335
4
0
หน้าส่วนตัว
