อนงค์นาง
ปล่อยใจเขาลอยไปให้ไกลเถิด
ใจเราเกิดความสุขไร้ทุกข์หมอง
ชีวิตเขาเรามีที่หวังปอง
เราต่างต้องทำบุญหนุนกันมา
เมื่อพบกันในบ้านกลอนกานท์ฝัน
ทุกชีวันต่างใจให้ค้นหา
เพราะเข้ากันไม่ได้ใช่ร้างลา
ปรารถนาหวังดีไม่มีลืม
มีเพื่อนคนหนึ่งที่ประทับใจ เพราะไม่ว่าจะแสดงความคิดเห็นอย่างไร มีแตกต่าง มีขัดแย้ง แต่เขาก็ยังคงรับฟังในยามที่ไม่มีใคร จะจากไปกี่ครั้ง เขายังบอกว่ายินดีต้อนรับเสมอ
ใจเขาจะรักใครชอบใคร เขาอาจมีครอบครัว มีลูก แต่เขาไม่ใช่คนเปิดเผยเรื่องส่วนตัว โลกจริงของเขาเป็นอย่างไรไม่มีใครรู้ เราต้องยินดีด้วย
เพราะเรามีโลกเดียว นี่คือความเจ็บปวดในการเป็นเพื่อน
เพราะนั่นค
2007
4
0
หน้าส่วนตัว
