อ่านจดหมายใจสั่นหวั่นดวงจิต
ไม่คาดคิดขวัญตามาเป็นอื่น
คำสัญญาแต่หลังไม่ยั่งยืน
ใจสะอื้นฝืนทน...ฉันคนแพ้
พับจดหมายใส่ซองอย่างหมองเศร้า
ภาพเก่าเก่าสะท้อนซ่อนรอยแผล
ลามหัวใจผุกร่อนจนอ่อนแอ
ฉันเพียงแค่ธุลีที่เธอเมิน
เนื้อจดหมายใจความล้วนหยามหมิ่น
...ดาวกับดินดูต่างราวห่างเหิน
เราทั้งสองผูกพันโดยบังเอิญ
มิอาจเดินร่วมทางเคียงข้างกัน...
ปล่อยจดหมายลงพื้นอย่างขื่นขม
คงสาสมความผิดที่คิดฝัน
เป็นกระต่ายหมายปองครองคู่จันทร์
จึงนับวันยิ่งห่างยิ่งร้างลา
หยิบจดหมายกำไว้ในมือแน่น
ใจสุดแสนโศกตรมสมน้ำหน้