เขานั่งมองจ้องไปในกระจก หนุ่มคิ้วดกดำสนิทคิดนั่งฝัน หน้าหล่อเหลาเขานี้ดีเหมือนกัน ใยหญิงนั้นหันหนีตีจากไกล คงเพราะเขาเข้าใจในตัวตน เกิดเป็นคนชนเช่นนี้ดีใช่ไหม แต่ไม่รู้ดูไม่เห็นเป็นเช่นไร หญิงคนไหนใกล้ชิดไปไม่เคยดู กระจกเงาที่เฝ้าจ้องมองทุกวัน สะท้อนพลันทันทุกภาพตราบตั้งอยู่ แต่ไม่อาจวาดภาพไหนที่ใจรู้ ต้องหยั่งดูให้รู้เขาจนเข้าใจ ตัวเราหรือคือกระจกพกติดตัว หากเกลือกกลั้วมั่วหลงประสงค์ไหน ย่อมสะท้อนย้อนให้เห็นเป็นเช่นไร คนอื่นไซ้ใคร่แสดงแถลงบอกเรา