นานแล้ว... ขานสำนึกแผ่วแผ่วจากยอดเขา ขายวิญญาณวัฒนธรรมจากลำเนา ชุดชาวเผ่าเลี้ยงตนจนชรา ร้องร่ายรำย่ำเท้าเข้าจังหวะ หรือศิลปะย้อนย้ำความคร่ำคร่า กับเศษเงินเพียงแลกความแปลกตา โลกการค้าสมัยใหม่(เรียก)อะไรดี แววตาฉายสะท้อนความรันทด ความงามงดเลือนหาย(ฤๅ)ขายศักดิ์ศรี ใครบ้างเห็นความเศร้าที่เขามี ท่ามวิถีเมืองท่องเที่ยวเข้ามาแทน สูบคิโย..ปล่อยใจ..ไย..ปวดร้าว ถึงระลอกหมอกหนาวที่ไกลแสน จมเศร้าหมองละอองหม่นคนดูแคลน กอดอ้อมแขนว่างเปล่า..ทุกคราวครั้ง