ศรีสมภพ
จุดธูปปัก.. ลงที่นาขมาแม่
ท้องเริ่มแก่ดูแม่สวยสำรวยสม
ส้มเขียวหวานสานชะลอมพร้อมแป้งพรม
น้อมกราบก้มแม่โพสพพบรวงงาม
เช้าวันศุกร์..ปลุกปลอบใจร่ายเรียกขัวญ
โปรดบันดาลรวงเหลืองเมลืองล้ำ
คราวแม่ท้องต้องบำรุงทุ่งนางาม
ทั่วเขตคามคือความหวัง..เพื่อตั้งตัว
น้ำจากฟ้าเป็นห่าฝนพรมบนแม่
ช่างดีแท้เห็นรวงไหวไปถ้วนทั่ว
ถึงหน้าเกี่ยวเรียวรวงทองไม่ต้องกลัว
สูงท่วมหัวทั่วทุ่งกว้าง ช่างสุขใจ
ฝนมามากน้ำหลากไหล อย่างไรหนอ ?
น้ำล้นท่อ ถ่อท่วมโถมล่มสลาย
บ้านจมมิด ชีวิตรอดนอนทอดกาย
มองทุ่งนาน้ำตาไหล.. ตายทั้งกลม !
ไม่มีธูป.. ไม่มีที่ ที่จะปัก
น้ำท่วมหนักหนี้ท่วมนาถลาล้ม
ทุ่งสีทองเป็นท้องน้ำช้ำ