แก้วประเสริฐ
หยาดรุ้งงามราวดวงดาวรุ่งจิต
รุ่งความโศภิตรุ่งชีวิตชายแม้เงา
ดวงตาคมซื้งซึ้งดังเพชรวาว
เนตรงามอค้าวหยาดรุ้งราวหยดน้ำริน
ยินเสียงเพลงแว่วหวานสำราญจิต
ให้ครุ่นคิดถึงเพลงรักดุจกระแสร์สินธุ์
เหมือนหยาดฟ้าหลั่งไหลมาชโลมดิน
ทำให้สิ้นทุกข์มลายสิ้นหายไป
ให้คิดถึงสาวนางหนึ่งพึงโศภิต
ทั้งจริตกิริยาท่าทางงามแจ่มใส
อรชรอ้อนแอ้นสวยสดแสนวิไล
เธอแต่งกายชุดขาวงามล้ำอลังการ
เธอประสานไว้ด้วยหมวกอันสีขาว
แถบดำวาวขาวตัดครอบไว้บนเกศา
ใบหน้าแย้มยิ้มพริ้มพรายยามเจรจา
แสนเสน่หาแก่ปวงชนจนหลงลืม
ความเจ็บป่วยได้ไข้แทบหายขาด
เธอช่างฉลาดเจรจาเข้าม
หน้าส่วนตัว
13604
27
0
