นกตะวัน
ท่ามกลางแสงแดดที่ส่องผ่านม่านไม้ลงมาจนถึงพื้นป่า เราเดินดูต้นไม้และมองหานกมาตลอดทาง เสียงร้องของนกต่างๆดังให้ได้ยินอยู่รอบข้างอย่างไม่ขาดระยะแต่มักหาตัวนกไม่ค่อยเจอ เพราะต้นไม้ในป่าขึ้นเบียดเสียดกันแน่นหนามาก หากนกไม่ขยับตัวหรือบินออกมาให้เราเห็น เราแทบหานกไม่พบ หลังจากเดินวกไปวกมาตามเส้นทางซึ่งพื้นทางเดินเต็มไปด้วยใบไม้แห้งที่ร่วงหล่นลงมาทับถมกัน เราเดินมาถึงขอนไม้ขนาดใหญ่ที่ล้มขวางทางเดิน
ขอนไม้ขวางวางไว้ไร้ชีวิต
ใครลิขิตโค่นล้มลมพัดหา
ลำต้นคอนถอนรากยากคืนมา
สิ้นชีวาทิ้งวางกลางพงไพร
เกิดที่โปร่งโล่งป่าแดดฝ่าส่อง
ใบไม้กองเกลื่อนพื้นดินลื่นไถล
กล้วยไม้หล่นป่นปี้ใบบี้ไป