หน้าส่วนตัว
*** สุดขอบฟ้า ***
แสงทองจากขอบฟ้า ยามยลมาอุษาสาง
ระลิ่วพลิ้วจนจาง กระฉอกวางกลางริมฝั่ง
พวยพุ่งละอองฝอย ทบแสงน้อยร้อยสะพรั่ง
เป็นรุ้งงามประดัง ดุจมนต์ขลังกลางดวงใจ
ระลอกคลื่นระยิบ มองกระพริบความฝันใฝ่
เยือกเย็นดูห่างไกล สิ่งเฉิดฉายละลายพลัน
เหลือไว้ให้รำพึง ความคิดถึงป่วนใจอนันต์
ขอบฟ้าแม้นเฉิดฉันท์ ผ่านซึ้งวันซ่านสู่ทรวง
ต่อไปใครเหลียวหา หวานนำมาสร้างสิ่งสรวง
เหลือลงคงคล้ายยวง สิ่งแสนหวงพลันลับตา
2155
18
0
