ซ่อนใบไม้ให้ซ่อนอยู่ในป่า ซ่อนน้ำตาให้ซ่อนในสายฝน ซ่อนความรักไม่ให้เกิดในใจคน ซ่อนตรงไหนให้พ้นค้นไม่เจอ ไม่อยากพบสบรักมักก่อเหต สุดสังเกตเหตเกิดทุกข์เสมอ เพราะดวงจิตคิดรักปักในเธอ เฝ้าละเมอเพ้อพกตลอดเวลา ใจหาเรื่องเปลืองใจไม่อาจห้าม ใจจึงตามใจตนพบปัญหา ใจจึงทำให้ใจไร้ราคา ใจไร้ค่าหาใครใฝ่ชื่นชม