แดดเช้า
ฉัน - ณ หน้าต่างแห่งดวงใจไหวสะท้อน
จริง - ย่อมย้อนยอกจิตคิดฉงน
แผ่ - เผยผลิกลีบเบ่งเปล่งเสียงดล
ให้ใจยลสดับกับเสียงร้าว
ฉัน - ณ ริมประตูสู่สายฝั่ง
มุ่งสู่หวังวามวับกับคืนหนาว
รำลึกสัจแห่งสัตยาค่าเพริศพราว
คว้ามือสาวดาวเดือนเตือนใจชม
หากดาวดวงพวงพริ้ง ณ หิ้งฟ้า
ใช่มายา - จะจับต้องคล้องลมห่ม
แต่สิ่งปลอมหลอมใจให้คว้าลม
คิดขับข่มปวดเหน็บเจ็บนิรันดร์
ฉัน - ณ ชีวิตคว้าปลิดดาว
หลง - เรื่องราวหลงตนหลงด้นฝัน
มายา - ตะวันพรั่นจิตคิดผูกพัน
หวังสวรรค์หวั่นคว้างกลางห้วงดาว
ฉัน - เบิกม่านผ่านเมฆเสกดาวเดือน
รำลึกเตือนทรงจำยามย่ำหนาว
หลง - ระลึกตรึกสิ่งคว้างกลางเรื่องราว
อีกครั้ง -
1467
0
0
หน้าส่วนตัว
