ถนนสายเก่า
วันนี้ แวะผ่านมา....
พอมีเวลาเหลือ มานั่งอ่านกลอนเก่าๆ ของตัวเอง
เลยคิดถึงวันหวานเก่าๆ....กับเพื่อนๆ นักเขียนรุ่นเก่าๆ
เมื่อครั้งไปมีตติ้งกันมา
เลยหยิบมาฝากให้อ่านกันอีกครั้ง
(ขายของเก่าค่ะ)
17 ก.ค.46
* * * * * * *
อุ่นหวาน อ่อนไหว ลมหายใจเราสองคน (ผลจาก meeting นอกรอบที่ร้านสรรพรส)
ความรู้สึกเป็นสิ่งยิ่งใหญ่
แต่แอบอยู่ในหัวใจดวงเท่ากำปั้น
เธอมีชีวิตเหมือนผู้คนที่เคยพบกัน
แต่กลับมีค่ายิ่งกว่าตะวันของหัวใจ (ณาชิ)
เพราะในความเป็นคนธรรมดา
ฉันเห็นถึงคุณค่าและความหมาย
ที่พิเศษกว่าใครล้านคนตั้งมากมาย
เช่นนั้น...เธอจึงเป็นผู้
1493
11
0
หน้าส่วนตัว
