ใยไหม
๏ขอไปหาสุดนี้.....................เส้นทาง
แม้ขวากหนามกั้นกลาง........ด่าวดิ้น
ดำรงอยู่บนละวาง................แห่งจิต มั่นแฮ
เพื่อขจัดไปให้สิ้น................หมดแล้วความกลัว๚
๏ดั่งประทานจากฟ้า..............สู่ดิน
ใจที่แหลกดับดิ้น....................แห่งข้า
ได้รับซึ่งปราณิน.....................ด้วยเดช เบื้องบน
เห็นสว่างล้ำเมื่อล้า..................เหนื่อยสิ้นเอนกาย๚
๏เรื่องผ่านมาเหนื่อยล้า.............มากมี
ขจัดไม่หมดสักที......................สุดท้อ
มีขวากผ่านชีวี...........................มากเดช
จนจิตคิดไม่ป้อ..........................จากนี้รับกรรม๚
๏หนักหนาสาหัสแล้ว.....