กุ้งหนามแดง
..
เจ้าชักใยถักทออสรพิษ
ซากชีวิตติดบ่วงล่วงคับขัน
ขยับปีกกรีดร้องก้องไพรวัลย์
โปรดปล่อยฉัน..ปล่อยฉัน..ปล่อยฉันไป
ยิ่งดิ้นรนเคืองขัดยิ่งมัดแน่น
เจ็บร้าวแล่นท่วมท้นเกินทนไหว
อิสระไกลเกินเดินพ้นภัย
แสนอาลัยในโลกวิโยคครวญ
เพราะหลงในอารมณ์จึงตรมไหม้
จึ่งร่ำไห้ชะตากรรมแสนกำสรวญ
ทำอย่างไร..ทำอย่างไร..ให้พ้นตรวน
คิดทบทวนหลายครั้งรั้งชีพตน
รวบรวมแรงกำลังครั้งสุดท้าย
จะดีร้ายยอมรับหยุดสับสน
ทั้งถีบกัดสะบัดตัวระรัวลน
สุดจะพ้นกลแฝงเจ้าแมงมุม..
อืม! แมงมุมไม่ค่อยน่ารักเท่าไร สงสารแมลงตัวอื่น..
...