มารแมงมุม
เช้าวันนั้นหมอกฝ้าเต็มฟ้าขาว
เจ้าน้องสาวเข้าเมืองอันเรืองรุ่ง
หมายจะเป็นดอกไม้ในเมืองกรุง
หวังเฟื่องฟุ้งเปี่ยมฝันวันงดงาม
ไม่เคยพบแดดเช้าคืนเศร้าหม่น
ความรักปนความร้ายทายทักถาม
เจ้าหนุ่มหล่อใช้เล่ห์มนต์พร้อมกลกาม
เจ้านงรามก็แหลกยับลงกับดิน
เป็นดอกไม้มีราคาเขาค้าขาย
พวกผู้ชายหวังอิ่มเอมเปรมถวิล
ชายมากหน้าประทับตราสร้างราคิน
น้ำตารินในความมืดอันยืดยาว
ไร้ทางเลือกเพราะตระหนักว่ารักแท้
ก่อนจะแปรเป็นรักลวงทรวงเหน็บหนาว
ดอกไม้ป่าเดินหลงในดงดาว
เปื้อนกลิ่นคาวดาวกลางคืนขมขื่นใจ
คิดถึงบ้านถึงแม่พ่อที่รอข่าว
แต่เปื้อนคาวเสียแล้วแก้วหวั่นไหว
จะซมซานแหลกยับกลับไปไย
บ้านอยู่ไกล
1776
4
0
หน้าส่วนตัว
