ยืนหยัดกายหงายหน้ามองฟ้ากว้าง เพื่อรับความเวิ้งว้างกลางลมหนาว พรายน้ำค้างพร่างพรมจากลมพราว ประกายดาวเย้ยพ้อล้อนวลจันทร์ ยามกลางคืนชื่นช้อยจากสร้อยสรวง นับล้านดวงตื่นตาเพลาค่ำ ระยิบไหวก่องเถกิงเริงระบำ ร่ายลำนำกล่อมสวรรค์อันอำไพ มนต์เสน่ห์รินหยาดไม่ขาดสาย จากดาวรายส่งฝันก่อนวันใหม่ สู่ชาวดินรอรับประทับใจ เก็บเกี่ยวไว้ย้อมขวัญนิรันดร.
1138
13
0
หน้าส่วนตัว
