sodasasa
เกิดสิ่งใดกับตัวฉันให้หวั่นไหว
กับอุ่นไอ แห่งอกอุ่นให้กรุ่นหวาน
ในสัมผัสรัดกอดพรอดลนลาน
เกินจะขานเอื้อนเอ่ยเปรียบเปรยมา
สัมผัสพราวคราวนี้ที่แสนหวาน
อยู่นานนานในอกไว้ได้ไหมหนา
แสนตื่นเต้นลั่นพรูสู่แววตา
ไหลหลั่งมาเป็นแววน้ำฉ่ำดวงใจ
จำต้องข่มจิตไว้ไม่เริงร่า
เพราะแววตาอีกหลายคู่อาจรู้ได้
ให้สัมผัสแห่งกอดนี้มีแค่กาย
ที่รับได้คือย้ำเตือนว่าเพื่อนกัน
ฉันจึงแสร้างแสดงไปให้กลบเกลื่อน
ว่าเพียงเพื่อนกอดไว้ในเท่านั้น
แกล้งเบือนหน่ายบ่ายหนีไม่มีกัน
แต่ใจนั้นมันเรียกร้องก้องเวลา
กับสัมผัสรัดแน่นในแผ่นเนื้อ
ต้องจางเจือสัมพันธ์อันแน่นหนา
เพื่อน เพื่อน เพื่อน เท่านั้นกลั่นออกมา
ปิด
1221
4
0
หน้าส่วนตัว
