ธ า ตุ ใ จ ๏ อีกครั้งที่ลำเค็ญตอนเล่นแร่ถูกผันแปรตาบอดจนมอดไหม้จะแปรธาตุใจจุกลุกเป็นไฟเพราะถูกใช้จนหนำน้ำตาร่วงยอมเป็นธาตุกลวงกลวงให้ลวงเล่นอยากจะเป็นธาตุคลุกลุกโชติช่วงเป็นธาตุใจถูกตลบคบลวงลวงกลายเป็นพลวงไร้ค่าราคารักส่วนผสมคมคายละลายทั่วเหมือนตะกั่วแปรผันวัวพันหลักจมวนเวียนเปลี่ยนเล่นเป็นพักพักกลายกระอักหนักหน่วงเกินบ่วงวัดจะเล่นแร่แปรธาตุก็พลาดหมดดั่งน้ำกรดในจิตให้ติดขัดแร่ก็ยังเป็นแร่..แย่ชะมัดสารพัดซ่อนบ่มระทมลึกเมื่อเธอซ่อนปมไว้หัวใจแช่ก็กลายแร่หัวใจไม่รู้สึกเป็นธาตุใจอุ่นอุ่นลุ้นระทึกตกผลึกก็ผิดคาดเพราะธาตุรัก !๚ะ๛ รการต์
1710
10
4
หน้าส่วนตัว
