หน้าส่วนตัว
เพราะท้องฟ้าขุนเขาทำเราห่าง
ผ่านกี่ทางทอดยาวให้ร้าวไหว
ผ่านกี่น้ำที่ไหลลงสู่พงไพร
ผ่านกี่ไมล์ถอดถอนให้รอนราน
ผ่านกี่คืนจะกลับมารับขวัญ
ผ่านกี่วันหวั่นไหวในคำหวาน
ผ่านกี่ปียังรอแสนทรมาน
คืนร้าวรานเฝ้ารอเพียงเดียวดาย
เขียนจดหมายเท่าไรหนอจะพออ่าน
กี่คำหวานโทรถึงซึ้งไม่หาย
กี่ห่างกายหลายครั้งยังคู่ใจ
กี่หวั่นไหวแต่ใจไม่ไกลเ
1658
4
0
