ใจหายไปกับสายฝน สู่แห่งหนใดโลกกว้าง ใจฉันจึงต้องอ้างว้าง เจ็บกลางหัวใจระทม เป็นใครดีหนอชีวิต อดคิดจิตสั่นดิ่งจม เก็บลึกรักร้าวอารมณ์ ติดตมเนิ่นานผ่านวัน โศกเศร้าเหงาหงอยโง่ ไม่เติบโตเฉกผู้ใหญ่ฝัน ติดบ่วงยากถอนชีวัน ร้าวรันแตกดับลาไกล ชีวิตแค่นี้หรือ เลื่องลือลาลับถูกไถ ตรากตำชีวาลัย ปลิดใจลงสู่ดินดำ ม้วยมอดกายาโศก โบยโบกมรณาช้ำ สิ้นไร้ผู้ฅนหนุนนำ จองจำสู่ห้วงนรภูมิ - -
723
2
0
หน้าส่วนตัว
