ชีวินมธุรา
สายลมพา พัดรำเพย เชยชื่นจิต
ให้หวลคิด ความหลัง ครั้งเก่าก่อน
ได้พานพบ คบชาย ไร้อาวรณ์
เพี่ยงถ่ายถอน ความแค้น แน่นฝังใจ
นำพาไป สุ่สถาน อันสงัด
สุดจำขัด ด้วยแรง สู้ไม่ไหว
ถูกกระทำ บีฑา ทั้งกายใจ
คร่ำครวญให้ โหยหา และอาดูร
อสูรร้าย กลับมาเกิด ไฉนนั่น
มิได้หวั่น มิได้เกรง อาฆาตหนุน
น้องสุดรัก มาตาย ไร้การุญ
ใจคุกรุ่น สุมด้วยไฟ แห่งอารมณ์
แต่แล้วกาล ผันเปลี่ยน ไม่คาดคิด
ในดวงจิต อสูรร้าย คล้ายสุขสม
หลงเสน่ห์ ความดี น่าชื่นชม
จำต้องข่ม ซ่อนไว้ กลางหทัย
ยากจะเอ่ย ปากบอก คำว่ารัก
ยากจะทัก วจีหวาน เกินขานไข
ยากจะหัก ใฝ่หา หวลอาลัย
ยากจะใคร่ คว้ามา แนบชิเชม
สุดท้ายแล้ว กลับ
1772
0
0
หน้าส่วนตัว
