แก้วประเสริฐ
สะอื้นนางครวญ
...๏หวามหวิวซาบซ่านซึ้ง นางครวญ
เพ็ญพักตร์น้องเนื้อนวล ร่ำไห้
ใจคงป่วนพลิกหวน ผันสู่ รักแฮ
ฤาสิ่งมิอาจได้ พลาดซึ้งตรึงฤทัย ฯ
กุหลาบแดงทาบข้าง วางแนบ เด่นเฮย
สรรค์สิ่งซึ้งเคียงแอบ บ่วงน้อง
ซุกเร้นซ่อนจนแปลบ สุดป่วน นวลแฮ
หวานล่มบ่มร่ำร้อง สั่นพลิ้วพร่างขจาย ฯ
เสียงสะอื้นซ่านสล้าง ลอยลม
แว่วผ่านห้วงอกตรม หม่นไหม้
นางป่วนล้วนคงขม หมองยิ่ง ครวญเฮย
พักตร์แม่แม้นงามไซร้ เทียบล้ำแมนสรวง ฯ
ไยจึ่งเป็นดั่งนี้ แม่นาง งามเอย
ม่านรักคงขัดขวาง จากฟ้า
สิ่งสิ้นหยุดจัดวาง ต่อสิ่ง รักแฮ
ทิ้งพรากมิอาจคว้า ม่านล้ำฤาสนอง ฯ
หอ
หน้าส่วนตัว
2302
23
0
