ดาวอังคาs
พระมะเหลเขขานอังคาsหมอง
ไม่สมปองนอนแผ่หลากะเหลาเหงา
แก้วมาร้างห่างแล้มะแลเรา
สุดอับเฉากะเหนาหนีนรีจร
นอนหยอดน้ำกะลามไหลกะไรหลุม
มะรุมตุมชุมไข้หนาวตะนาวหลอน
ต่อแต่นี้กะงอดเหงาวะเรารอน
นิ่งทอดถอนกะนอนหงายละลายลัน
ยกโทษาตะก่อนตะบอนขึง
หยุดตะบึงอึงเอ็ดโอถฐ์โปรดประหลัน
ตะเลี่ยงเตี้ยงเพียงแม่ตะลันงัน
โปรดพลิกผันมาหาหนากะลาลู
จะเอาใจไม่ห่างจะหลงป๋ง
ชิดติดองค์นงเน้ากะเวาหวู
มิให้ขัดเคืองขงกะลงกู
จะเอียงหูตามแม่มะแดดาน
หากแม่ไม่เห็นใจจะไลเป๋น
คงหนีเผ่นโลกามะนาหวาน
หะหายเต้นด้นด้าวดาวอังคาs
ปิดทวารรานห่อนรู้จะรูใด
พระมะเหลเถถานอังคาsเหม็น
หลุดกระเด็นกระโหลกโศกโลกเคลื่อนหาย