ต้นไม้ฤๅจะสะบัดฤปัดภวะทวี ลมอึงจะพึงมี ประมาณ ต้นไม้ฤๅจะตระหนกและตกภวะพิการ ใบปลิดฤคิดพาล รำพาย ต้นไม้ฤๅจะสะทกสะท้านภวะสลาย ยังคุณประโยชน์ปลาย มิปาน ต้นไม้นั้นจะสำแดงและแปลงภวะตระการ ร่มรื่นและชื่นบาน ผลิใบ ต้นไม้แม้จะกระทบกระทั่งภวะไสว ลมกล้าจะพาไกว ปะกัน แลต้นไม้ก็อะคร้าวมิก้าวปะทะประจัน ด้วยคงดำรงมั่น มิคลาย แลต้นไม้บริสุทธิ์และจุดนยะประกาย ฝันใฝ่ฤทัยหมาย ละมุน