แก้วประภัสสร
เขาเล็งปืนเป้าหมายคล้ายทหาร
เหมือนชำนาญการรบครบทุกท่า
เท่าที่เห็นไม่รู้ดูจากตา
เหมือนเล็งมาอกฉันชักหวั่นใจ
ตอนเริ่มโตเป็นสาวคราวเอ๊าะเอ๊าะ
วัยกระเต๊าะจิ้มลิ้มแก้มอิ่มใส
อันทรวดทรงเอวบางสำอางไป
ยังพอไหวหลบลี้วิ่งหนีทัน
ใยมาเล็งตอนแก่โอ้แม่แก้ว
พายเรือแจวหมดหวังยังหวาดหวั่น
กลัวพายงัดหมุนคว้างอยู่กลางคัน
หากยิงฉันจริงจริงอย่าทิ้งเชียว
จงเสาะหาโอสภบดขยี้
ทาตรงที่บาดแผลโปรดแลเหลียว
อย่าปล่อยให้หดหู่อยู่ผู้เดียว
ใจแห้งเหี่ยวอาจโหยพาลโรยลา
ขอท่านอยู่ข้างกายอย่าหน่ายหนี
แกล้งทำดีเอาบุญเถิดคุณขา
รักษาแผลให้หายคลายอุรา
ก่อนชรามาเยือนดั่งเพื่อนกัน
แสร้งทำเป็นคนรั
1930
20
0
หน้าส่วนตัว
