แม่อุ้มท้องเก้าเดือนเหมือนนานนัก ได้ตระหนักรักลูกผูกสงสาร ยามลูกดิ้นดีใจให้เบิกบาน จิตสำราญยินดีแสนปรีดา ให้กำเนิดเลี้ยงเจ้าเฝ้าคอยรัก ห่วงใยสักเพียงใดให้ศึกษา ส่งเข้าเรียนหนังสือคือปัญญา จิตเมตตาผู้อื่นให้ชื่นชม ทำงานหนักทุกอย่างทางลำบาก ไม่ขอจากทิ้งไปให้ขื่นขม เพียงลูกตั้งใจเรียนเพียรนิยม อย่าจ่อมจมเกียจคร้านงานไม่เอา มีวิชาเหมือนทรัพย์นับล้านแสน จากดินแดนบ้านเกิดเปิดโลกเขา อดทนเถิดลูกรักแม้หนักเบา ใจของเราร่มเย็นก็เป็นพอ
2171
10
0
หน้าส่วนตัว
