ไม่เคยคิดอยากทำร้ายใคร แล้วก็ไม่ได้อยากถูกใครทำร้าย แต่ไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไร จึงขอตกลงกับเธอง่าย..ง่าย ว่าขอ..ลา.. แต่มันไม่ง่าย อย่างที่คิด เธอโทษตัวเองว่าเป็นฝ่ายผิด..แล้วขอเริ่มต้นใหม่ เธอเอ่ย อย่างนี้ทุกที..จึงมีความรู้สึกลังเลใจ แต่ต้องบอกตัวเองไว้..ว่าให้แข็งใจ แล้วเดินจากมา สับวน..ว้าวุ่น วุ่นวาย ความรู้สึกทั้งหลายรุมเร้าเข้ามาหา ฉันจะต้องทำอย่างไร..ในการตัดใจจากลา สุดท้าย..ก็ต้องบอกตัวเองว่า.. สงสารตัวเอง..เกินกว่าสงสารเธอ.. ขอโทษนะ