ผศ.นภาจรี นำเบญจพล
สวัสดีเพื่อนทุกคน
กลอนนี้อายะได้อ่านจากหนังสือชื่อหลักมนุษยศาสตร์ ของ ผศ. นภาจรี นำเบญจพล อาจารย์ของอายะเอง มีเนื้อหาที่สอนใจเยาวชน อยากให้ทุกคนได้อ่าน
ช่วยเม้นท์กลับด้วยนะ ว่าเป็นไงมั่ง
"อติจิรัง นิวาสะนะ ปิโย ภะวะติ อัปปิโย
เพราะอยู่ด้วยกันนานเกินไปคนที่รักมักหน่าย
รักเยาว์วัย...ใสซื่อ...บริสุทธิ์
เปรียบประดุจ...สีชมพู...ดูอ่อนหวาน
เมื่อสิ้นนา...หน้าแล้ง...จึงแต่งงาน
อยู่กันนาน...หลายปี...สีเริ่มจาง
สิบห้าปี...ที่ผ่าน...ทำงานหนัก
ขาดรสรัก...สดสี...ที่เคยสร้าง
ความรักจึง...เหลือแบบเพื่อน...แต่เลือนลาง
ชมพูพราง...ลบเลือน...ไม่เหมือนเดิม
"อยู่ก
หน้าส่วนตัว
1030
2
0
