สุชาดา
เหงาเงินทองไม่เท่าเหงาความรัก
คนอกหักโหยหาน้ำตาไหล
เพิ่งประจักษ์ว่าขาดรักเป็นเช่นไร
แสนอาลัยรำพึงรักทุกคืนวัน
เคยสุขสันติ์หรรษาเวลาเที่ยว
นิ้วก้อยเกี่ยวความสัมพันธ์ไว้คงมั่น
ภาพรอยยิ้มเสียงเพลงที่เคยฟัง
พร้อมของขวัญที่เธอมอบไว้แทนใจ
กาลผ่านไปรักเริ่มร้างเป็นอย่างอื่น
เคยชู้ชื่นรอคอยวันสดใส
เพราะเธอเดินไปสู่เส้นทางไกล
แดนวิลัยแหล่งความรู้ภูมิปัญญา
ครั้นห่างไกลเธอร้างจากใจขมขื่น
กลั้นสะอื้นท้อแท้อาลัยหา
หยาดน้ำตาความรักที่มีมา
ไม่เหลือค่าความไว้ใจที่ให้กัน
วาเลนไทน์หวนระลึกถึงความหลัง
เหมือนยาสั่งเตือนจิตคิดสงสัย
แต่ไม่ว่ารักจะร้า
หน้าส่วนตัว
2200
4
0
