Salukphin
บรรจงเก็บกระเป๋าเคล้าน้ำตา
ที่รินบ่าคลอครองหลั่งนองไหล
เก็บชอกช้ำซ้ำรานร้าวหนาวเหน็บใน
เก็บกลับไปบ้านนาป่าภูดอย
พิษแผลรักฟักใจในเมืองหลวง
กัดกร่อนทรวงสุดเศร้ามากเหงาหงอย
มากคมลิ้นถิ่นเล่ห์กลปนด่างพร้อย
ใจดวงน้อยเยินยับซับอ่อนแอ
ขอกลับไปบ้านนาถิ่นอาศัย
ซ่อมแซมใจที่สลายหายรอยแผล
ธรรมชาติวาดอบอุ่นกรุ่นรักแท้
อิงอกแม่ก็หายหนาวคาวน้ำตา
แดดทอรุ้งคุ้งฟ้างามยามสายใส
สายลมไกวไหวโบกโบยโชยไม้ป่า
เสียงนกร้องก้องขานพลิ้วลิ่วลมพา
ยิ้มเต็มหน้าระรื่นตื่นฝันดี
ในวันนี้มีสวรรค์ใจฉันสุข
ที่เคยทุกข์ระทมตรมหน่ายหนี
เพลงสวรรค์บ้านป่าเอื้ออาร