ท่ามกลางคนมากมายหลายพันหน้า แต่ใยว่ายังเหว่ว้าและอ้างว้าง ท่ามหมู่ชนมากเท่าใดใจยิ่งจาง หาได้ต่างเรือน้อยคว้างกลางทะเล ท่ามผู้คนอยู่ไหนเล่าใจจริง หน้ายิ้มอิงอะไรไว้ใจสนเท่ห์ ลับหลังมีแต่นินทาคำกาเล ชั่งร้อยเล่ห์เหลือใจนะใจจริง จะมีไหมใครหนอพอมีให้ หรือเพียงหวังมากไปในบางสิ่ง เหนื่อยหนักนักมีที่ไหมให้พักอิง ใจอยากทิ้งทุกอย่างอยากวางปลง