พิมญดา
สารภาพว่าใจหากไร้เธอ
สภาพการณ์คงเบลอจนไหวหวั่น
เพราะว่ารักรักเธอยังยืนยัน
ความผูกพันเต็มห้วงดวงฤทัย
...จึงไม่อาจสมมุติว่าหยุดรัก
อาการหนักไข้ขึ้น..ฝืนไม่ไหว
ความเป็นจริงที่เราต้องห่างไกล
ความชิดใกล้ใช่ห่างทางที่มี
ขาดเธอไปเหมือนใจจะขาดลง
ความซื่อตรงมั่นหมายอย่าหน่ายหนี
อย่าทำร้ายทำลาย..นะคนดี
น้องยอมพลียกให้ทั้งใจ-กาย
หากความหลังผ่านมาพาระเคือง
จะว่าเรื่องอันใดให้แหน่งหน่าย
อย่าโกรธกันนานนักรักจะคลาย
น้องคงตายแน่นัก..เพราะรักจร
เพราะไกลห่างทางเดินเกินจะคว้า
ยามไกลตาจึงเพียรเขียนอักษร
ความคิดถึงส่งให้ใจอาวรณ์
นั่งเขียนกลอน..สารภาพ..ทาบรักเอย