เหมือนความฝันถึงจุดความสุดสิ้น เหมือนดวงจินต์แทบแยกแตกสลาย เหมือนเรือน้อยคล้อยฝั่งอย่างเดียวดาย เหมือนรักคลายพร้อมอาทิตย์ลาดวง เหมือนดาวดับลับหายจากปลายฟ้า เหมือนใบไม้โรยราน้ำตาร่วง เหมือนลมโกรกโบกย้ำ...ช้ำในทรวง เหมือนรักลวงหลอนใจให้ระทม ไหนล่ะวันเรารื่นเคยชื่นสุข แล้วใยทุกข์หม่นหมองต้องขื่นขม คลื่นซัดซ่าหาฝั่งดั่งตรอมตรม จะชื่นชมรักแท้ก็แปรปรวน เหมือนรุ่งสางเงาฝันอันด่ำดื่ม เหมือนนกปลื้มอิสระจะผกผวน เหมือนเมษาพาฝันมันเรรวน ความรัญจวนลอยลับไม่กลับคืน
2381
8
0
หน้าส่วนตัว
