อัลมิตรา
..๏ คำสัญญาคราเก่าที่เล่าขาน
ยังกังวานปรุงใจให้พร่ำเพ้อ
พาเรานั้นหวั่นไหวใจละเมอ
แล้วพลั้งเผลอหลงผิดคิดเป็นจริง
หลากถ้อยความยามอดีตช่างรีดเค้น
แล้วขู่เข่นคุกคามตามทุกสิ่ง
จวบความเศร้าเข้ากระหน่ำตามแอบอิง
ถูกทอดทิ้งให้เปลี่ยวอยู่เดียวดาย
ฟังลมครวญล้วนประหวั่นพรั่นใจนัก
ยิ่งประจักษ์ความหวังครั้งเหือดหาย
หากยังมีวลีหนึ่งซึ่งย่างกราย
มาทักทายหลอกหลอนตอนค่ำคืน
ท้องทะเลเห่สะอื้นคลื่นโหมซัด
แม้นอึดอัดหวั่นไหวใคร่ขัดขืน
หากความตรมระทมนั้นพลันยั่งยืน
ปลุกให้ตื่นขื่นขมยามชมจันทร์
มีจันทร์งามอร่ามเรืองเบื้องบนฟ้า
แสนโสภารัศมีที่เฉิดฉัน
พร้อมดาวรายพรายประภาวิลาวัลย์
หวนคำนึ
1553
16
0
หน้าส่วนตัว
