พิษอื่นใดไหนเล่าเท่าพิษรัก พอสมัครปักใจก็ไหลหลง เฝ้าละเมอเพ้อพร่ำร่ำพะวง มิอาจปลงใจห้ามความตราตรึง เมื่อเริ่มความสัมพันธ์เริ่มมั่นจิต ยิ่งเพิ่มพิษสะกิดให้ใฝ่คิดถึง ยิ่งห่างกันฝันใฝ่ใจรำพึง ยิ่งซาบซึ้งยิ่งทำให้คร่ำครวญ ครั้นพอรักไม่สมอารมณ์ใฝ่ ยิ่งพาให้อกช้ำเริ่มกำสรวล พิษความรักปักใจใฝ่รัญจวน พอนึกหวนยิ่งเศร้าไม่เข้าใจ ต่อแต่นี้หากแม้จะมีรัก จะขอปักภักดิ์คนโดนผลักไส คนที่พลาดรักร้างต้องห่างไกล เพราะหัวใจเขาเป็นเฉกเช่นเรา
1632
3
0
หน้าส่วนตัว
