แก้วประภัสสร
แม้มากเกียรติมีศักดิ์รักถ้วนทั่ว
แต่หากมัวหลงมันอาจบั่นศรี
แม้มีกินอิ่มหนำสำราญมี
แต่หากเกินพอดีย่อมเสียดาย
เมื่อมากกามเมามัวสลัวสลด
ดูรันทดมองเห็นเช่นเสียหาย
ก่อกิเลสครอบจิตคิดวุ่นวาย
หลงเวียนว่ายราคะอเวจี
บ้างอ้างตัวขื่นขมมีปมด้อย
ด้วยบุญน้อยมากทุกข์ไร้สุขขี
จึงดึงปมด้อยซ้ำย้ำชีวี
ประดามีปิดปมถมปัญญา
หน้าตาเด่นงานดีมียศศักดิ์
หากมากรักไม่พ้นคนครหา
ควรมีรักหนึ่งเดียวเกี่ยวกายา
ย่อมมีค่ากว่าสองต้องทุกข์ตรม
ปรับความคิดชวนเชิญจำเริญสติ
ท่องพุทโธสมาธิผลิเข้าข่ม
เอาปัญญาปิดกลบลบด้อยปม
ฝึกอารมณ์ให้เย็นย่อมเห็นงาม
แก้วประภัสสร
18 / 02/ 2554
2221
23
0
หน้าส่วนตัว
