เธอเคยรู้บ้างไหม คนไกลห่วงใยเธอคนนี้ เธออาจคิดว่าฉันคงสุขดี อยู่ทางนี้คิดถึงเธอแทบตาย เธอคงคิดว่าฉันลืมแล้ว รู้ไหมแววความผูกพันผูกมั่นไว้ ไม่มีสักนาทีที่ลืมใจ ซึ่งฝากไว้กับเธอ....ห่วงใยเสมอ ตลอดมา เธอคงสงสัยทำไมห่างหาย แค่ความห่างไกลก็น่าติดต่อมาหา เธออาจไม่รู้ความจริงว่า ฉันติดอยู่ในป่ากลางเกาะร้างมาตั้งนาน