ผมไม่รู้จะเริ่มต้นบรรทัดยังไง เพราะจิตใจมันค่อนข้างสั่น ไม่รู้ว่าควรเขียนอย่างไรกัน จึงระบายความอัดอั้นภายในใจ กับความรู้สึกที่เป็นอยู่ ไม่ยินไม่รู้ไม่เห็น ร้องไห้สายน้ำตา-กระเซ็น ไม่อยากให้ใครเห็น...คราบจำนน ขอหลบมุมหน่อยนะ ก่อนที่จะลุกขึ้น-อีกหน พ่ายแพ้ก็เพียงแค่หัวใจตน หายสับสนคงฟื้นคืนทางเดิน
2066
1
0
หน้าส่วนตัว
