หน้าส่วนตัว
เก้าอี้ผ้าใบ..สีสวยใส..ในความรู้สึก..
สัมผัสลึกลึก..นั่งนึก ถึงความ..เดียวดาย..
กับหนังสือเล่มโปรด.. โลดแล่น..ในใจ..
มองฟ้า..กว้างใหญ่.. ไกลถึง..ขอบฟ้าสีทอง..
วันที่เหงา.. ความเศร้า..ที่มาเยือน..
กับสิ่ง..ลางเลือน..ย้ำเตือน..ความถูกต้อง..
หนังสือที่อ่าน.. เป็นคุณที่ให้..ใจคอยเรียกร้อง..
ตาที่มอง.. พร่าไป.. ไร้ใจ..จะอ่าน..
บางอย่าง..มีคำถาม..มากมาย...
กับความไม่เข้าใจ..บางสิ่ง..
เป็นคำถาม..ค้างคาใจ..จริงจริง..
กับ..บางสิ่ง...ที่อยากจารู้...
เฮ้อ!!. ถอนใจ. แบบว่า..ไม่รู้จะถามใคร..อะดิค่ะ
1040
9
0
