ก็แค่คนไร้ค่า แค่ปรายตาอาจหมองมัว เอาใจไว้ไกลตัว แม้ว่ากายอยู่ใกล้กัน วันนี้หรือวันไหน สัมพันธ์ใจมิอาจสั้น ยิ่งไกลกัปชั่วกัลป์ ไร้วีวันจะครอบครอง มิมีทางอันใด ทำให้ใจตอบสนอง แค่เพื่อนมิอาจจอง อย่างมากปองคนเคยเจอ เนิ่นนานเนาแนบนิตย์ ใจเธอปิดมิเผยอ ปิดกั้นฉันและเธอ เจ็บจนเบลอเกินรับทน ขอจบ ณ ตรงนี้ ณ ตรงที่ใจสับสน มิอยากได้ยิยและยล เจอหน้าคนเคยรำพัน