กวีบ้านไร่
สีแดงเดือด เลือดพุ้ง คลุ้งพื้นดิน
เป็นมลทิน ชีวิน ต้องเศร้าหมอง
เห็นเลือดไทย ฆ่าไทย ให้เลือดนอง
ไยพี่น้อง ต้องเข่นฆ่า ทาแผ่นดิน
สีแดงเดือด เลือดไทย ไหลเอ่ออาบ
แจ้งให้ทราบ ว่าชีวา มลายสิ้น
เห็นศพเพื่อน พี่น้อง เป็นอาจิณ
แล้วแดดิ้น สิ้นลม ขาดจมใจ
น้ำตาไทย จะไหลหลั่ง สักกี่ครั้ง
จะหยุดยั้ง ทุรชนให้กษัย
แผ่นดินใต้ เมืองทองผ่องอำไพ
หยุดเถิดไทย อย่าได้ เข่นฆ่ากัน
ศพคุณครู และทหาร เหล่าตำรวจ
เสียงพระสวด เซ็งแซ่ แลโศกศัลย์
มีคนตาย เรียงราย อยู่รายวัน
พระท่านนั้น คงเบื่อ สวดอภิธรรม
ไทยฆ่าไทย ไทยสิ้น สิ้นวงค์วาท
หมดทายาท แผ่นดินทอง ดูน่าขำ
ไทยฆ่าไทย ฆ่าได้ ช่างใจดำ
หยุดกระทำ
1613
7
0
หน้าส่วนตัว
