หน้าส่วนตัว
สุภาษิตโบราณท่านสอนไว้
ลูกหลานได้เก็บมาคิดเป็นปริศนา
ว่าคำสั่งคำสอนแต่ก่อนมา
ยังมีค่าคุณอนันต์แก่บรรพชน
เรื่องยังมีแม่ไก่แจ้อยู่ตัวหนึ่ง
ทุกวันซึ่งคุ้ยเขี่ยหญ้าหาอาหาร
ได้พบพลอยเม็ดงามตามกลางลาน
ใจซาบซ่านนึกว่าได้สมอารมณ์ปอง
ไก่จึงพูดขึ้นมาว่าข้าไม่โปรด
ต้องขอโทษจะคืนไปให้เจ้าของ
อยู่กับเราไม่มีค่าราคาครอง
จำใจต้องคุ้ยเขี่ยไปไม่เหลียวแล
สุภาษิตบทนี้ท่านสอนไว้
ของสิ่งใดต้องมีคู่อยู่ผสม
เหมือนเราได้...ของดี...มานานนม
ต้องอกตรอมเพราะไม่รู้ว่า....มีค่า...เอย.
วรศรี.
1621
2
0
