คนที่เธอไม่เคยเห็นคุณค่า คงไม่ต่างอะไรกับท้องฟ้าและผืนน้ำ ไม่ว่าเหมือนอยู่ใกล้เพียงใดก็ตาม ก็ไม่อาจข้ามความห่างไกล ให้มาใกล้กัน เพราะเธอคงไม่แคร์แม้แต่จะคิด เพียงสักนิดก็คงไม่...ที่จะเข้าใจฉัน เหมือนท้องฟ้ากับสายธาร ที่ไม่มีวันบรรจบกัน เธอจึงมองผ่านฉันไป..อย่างไม่ใยดี ฟ้าอาจกว้างและไกลเกินไปละมั้ง จึงมองไม่เห็นคนอ่อนแอและสิ้นหวัง...คนนี้ เพราะไม่ว่าจะนานเท่าไร ใจที่เธอมี ก็ไม่มีที่ว่างของหัวใจไว้ให้ฉันเลย ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~