ราม ลิขิต
๏ไพร่พลของเรานั้นมีน้อย
จะอยู่ยั้งตั้งคอยคงป่นปี้
พระนครถึงคราแล้วคราวนี้
เห็นเหลือวิสัยที่จะต่อรบ
ไปเถิดค่อยหาเพลาสู้
หาไม่แค้นกูไม่สงบ
อนาถกรุงรุ่งวันพลันชิงพลบ
จะถามคืนให้ครบที่แค้นคอ
อาชาเยาะย่างอยู่กลางคลี
ขุนอภัยภักดีมิระย่อ
หลวงราชเสน่หาน้ำตาคลอ
พระเชียงเงินชะลอชลนัยน์
หลวงพรหมเสนากำหมัดแน่น
หลวงพิชัยสั่นแค้นดังแสนไข้
ต่างคนต่างเห็นต่างเป็นไป
ก่อนมุ่งสู่ไพรบูรพา ๚ะ
๏ออกจากค่ายที่วัดพิชัย
ตีฝ่าออกไปเขาไล่ฆ่า
สู้พลางถอยพลางตามทางมา
ตีโต้หันตาไม่รามือ
เรือนชานบ้านช่องทุกท้องที่
ไอ้โสร่งราวีปานนี้หรือ
หวีดว้ายพรายเสียงก็เพียงฮือ
ศพกองอึดตะปือมิทันปลง
2092
6
0
หน้าส่วนตัว
