ครูกระดาษทราย
เกิดวันแรกก็ร้องไห้ไม่อยากเกิด
ก่อกำเนิดกายสูงต่ำผิวดำขาว
ประสบสุขทุกข์เข็ญเป็นเรื่องราว
ช่างยืดยาวแก่งแย่งแข่งขันกัน
แก่อีกคราวสาวหนุ่มนี้มิมีเที่ยง
ยากหลีกเลี่ยงหยุดยั้งทั้งเธอฉัน
ขอให้หมั่นสร้างกุศลผลบุญกัน
อย่าให้มันแก่กะโหลกแก่กะลา
เจ็บไข้นั้นมันมีมิหายห่าง
คู่เคียงข้างจนกว่าจะละสังขาร์
ทั้งกายจิตบำรุงมุ่งพัฒนา
หมั่นดูแลรักษากายาใจ
ตายจากแล้วลับหายไม่วายห่วง
โอ้ว่าดวงวิญญาณนั้นไปไหน
จะจุติ ณ สวรรค์ชั้นใดใด
กำหนดไว้ภาวนาก่อนจะตาย
เกิด แก่ เจ็บ ตายนั้นมันเที่ยงแท้
ไม่เว้นแม้ผู้ใดร้ายเหลือหลาย
จงมุ่งมั่นหมั่นทำดีก่อนวางวาย
ทั้งหญิงชายเด็กผู้ใหญ่ให
17433
28
0
หน้าส่วนตัว
