โคลอน
วันที่เธอเงียบเหงาเศร้าจับจิต
เพราะชีวิตคนเราใช่กล้าแกร่ง
ย่อมมีวันอ่อนล้าและโรยแรง
ถึงแสดงรู้สึกกลั่นออกมา
อ้อมกอดฉันยังว่างต้องการไหม
ยังมีไหล่ของฉันข้างข้างหนา
แม้ไม่กว้างแต่อุ่นนะเพื่อนยา
รอเธอมาเอนซบหลบเรื่องราว
ยิ้มเข้าไว้วันใหม่รอเธออยู่
ฉันรับรู้เสมอแต่ละก้าว
โลกใบนี้ใช่จะยั่งยืนยาว
อีกกี่คราวกี่คืนอย่าฝืนทน
เธอน่ะมีฉันอยู่ไม่เคยเปลี่ยน
วันวนเวียนอาจพาความสับสน
ย้อนเยื่ยมเยือนเราบ้างนั่นแหละคน
ต่างปะปนกันอยู่ทุกข์-สุขใจ
อ้อมกอดนี้ยังว่างอยู่เสมอ
ฉันและเธอฝ่าฟันมิหวั่นไหว
ต่างแลกเปลี่ยนรู้สึกแม้ห่างไกล
ด้วยรักและห่วงใยไม่เปลี่ยนแปลง
===============
2366
16
0
หน้าส่วนตัว
