แก้วประเสริฐ
** รัญจวน **
น้ำค้างพร่างพรมหมอกระลอกคลื่น
ตะวันคืนขอบฟ้านภาใส
ระยับแววพร่าธาราวิไล
ลมพัดชายหาดทองส่องตระการ
วิหคเหิรโฉบลงสิ่งตรงหมาย
น้ำกระจายพวยพุ่งรุ้งประสาน
หลากหลายสีละอองผ่องละลาน
เสียงขับขานนกป่าพนาพง
หินหมู่น้อยกลางน้ำล้ำรายรอบ
วนเวียนขอบพริ้งพรายคล้ายระหง
เสียงรียกจากพฤกษามาดำรง
คล้ายอนงค์พร่ำวอนแว่วอ้อนมา
ผกากลิ่นหอมย้อมใจให้เย้ายวน
ยิ่งปั่นป่วนหวนหาคราวาสนา
อกระทมบ่มทรวงล่วงโรยลา
เพียงวาจาน้อยนิดมิคิดเอ่ย
ดุจสายธารกระฉอกระลอกหิน
ยังมิสิ้นถลามาโหมเฉลย
เสียงสนั่นฟุ้งฝอยมิลอยเลย
เสมือนเปรยเรียกร้องทำนองจินต์