Jeminine
บางครั้งโลกนี้ก็โหดร้าย...
และเราไม่อาจทำให้ทุกๆ คนรักเรา
บางครั้ง ต้องถูกทอดทิ้งให้รู้สึกเหงา
บางหนคนที่แคร์อาจทำให้เราต้องเสียใจ
เมื่อฉันก้าวเข้ามาที่นี่...
ทิ้งทุกอย่างที่มีไว้หลังประตูบานใหญ่
ทิ้งโลกภายนอก..ที่แสนสับสนวุ่นวาย
อยู่ท่ามกลางคนมากมาย กลับรู้สึกว่าไม่มีใครเลย
ฉันเป็นแค่เด็กหลงทางคนหนึ่ง
ต้องการเพียงที่พึ่งเพื่อให้ผ่านคืนนี้ไปเฉยๆ
ทำไมนะ..สายตาของเธอไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
ยังอบอุ่นเหมือนเคย...ทุกครั้งที่มา
น้ำตาที่เหือดไปแล้วยังรื้นขี้นอีกครั้ง
อยากร้องไห้ในอ้อมกอดเธอดังดัง หากไม่ถือสา
ขอเพียงได้หนุนตักนิ่งๆ แล้วหลับตา
ภายใต้ผ้าห่มอุ่นหนา...ของเธอ