รักเพราะว่าอารมณ์ยากข่มไว้ รักนั้นใช่สิ่งประเสริฐเลิศแท้หรือ รักพอดีที่ตรงไหนอยากหารือ รักนั้นคือสิ่งจำเป็นเช่นอะไร หรือรักเป็นเช่นอาหารรสหวานล้ำ หรือเป็นน้ำโอสถทิพย์ยืนชีพไข หรือยาพิษกรดกัดตัดขั้วใจ หรือคือไฟไหม้โหมโดมดวงแด หลงเวียนวนทนแปลแค่คำรัก หลงรู้จักรับไว้จนได้แผล หลงเดินพลาดเผลอพลั้งโดนรังแก หลงมองแต่ด้านดีที่รักครอง ผิดจนฉันต้องหวนทวนความคิด ผิดที่จิตเราตรมระทมหมอง ผิดเพราะรักไม่สมอารมณ์ปอง ผิดจึงลองเก็บไว้ใช้เป็นครู