กระต่ายใต้เงาจันทร์
หวิวหวิวไหวแดดอ่อนรอนระยับ
วับวาววับแวววาวน้ำพราวใส
ซาดซัดเซาะผ่านซอกหินสวยจับใจ
มวลแมกไม้ทาบระนอนอ่อนงามตา
มองท้องฟ้าสวยจับตาเวลานี้
มอบความรู้สึกที่ดีผ่านท้องฟ้า
ฝากวิหกหมู่นกสกุณา
กระซิบอ้อนซ่อนมาคิดถึงคุณ
ฉันอาจจะโลภสักอยู่สักหน่อย
เพราะน้อยนักเจอรักที่อบอุ่น
อยากให้มีใครเหมือนอย่างคุณ
จึงไม่อยากเสียคุณไปให้ใคร
ถ้าหัวใจคุณนี้มีแต่ฉัน
ทุกคืนวันจะอิงแอบแนบชิดใกล้
เหมือนสายน้ำที่หลั่งรินประโลมใจ
ให้เมฆหมอกเป็นสายใยรัดใจคุณ
อยากให้คุณกล่อมทุกนิทราหลับตาฝัน
นอนหนุนตักคุณนั้นอย่างอบอุ่น
มองดูจันทร์กุมมือฉันไว้มือคุณ
หวานละมุนยิ้มละไมใต้เดือนดาว