ถ้าหัวใจฉันเปราะบางเหมือนแก้ว มันคงแหลกไปแล้วนับร้อยครั้ง ตั้งแต่เธอเดินจากไปไม่กลับหลัง ทิ้งความรักให้ผุพังไม่ไยดี แต่หัวใจฉันมันไม่ใช่แก้ว ไม่อาจแหลกด้วยน้ำมือเธออีกแล้วในวันนี้ ร่อยรอยความบอบช้ำเลือนหายจากความทรงจำที่มี และแววตาคู่นี้ก็ไร้เงาคนไม่รักดี....เช่นเธอ